اماکن تاریخی و دیدنی استان اماکن تاریخی و دیدنی استان

بازارها

سرای سعدالسلطنه

سرای سعدالسلطنه به دستور "سعدالسلطنه" حاکم وقت قاجاریه قزوین ساخته‌ شد

ارزشمندترین قسمت این بنا، چهار سوق آن است که از تقاطع قائم دو راسته ایجاد شده و بر فراز آن گنبد بزرگ کاشیکاری شده‌ای قرار دارد.

چهار طرف گنبد را، چهار نیم‌گنبد با رسمی‌بندی و نورگیر فراگرفته‌اند که فضا را بزرگتر نشان می‌دهند.

 سرای سعدالسلطنه با وسعتی نزدیک به 2/6 هکتارن یکی از کامل‌ترین و بزرگ‌ترین سراهای تجاری ایران است
 

سرای وزیر

این سرا رو به روی در شرقی راسته قیصریه قرار دارد. هشتی ورودی آن، دارای حجره‌هایی با طاق‌های کاشیکاری است و بر فراز فضای مرکزی ورودی آن، گنبدی اجری قرار دارد و یک نورگیر به قطر تقریبی یک متر روشنایی آن را تأمین می‌کند.سرای وزیر دارای حیاطی وسیع است و دورتادور آن را حجره‌هایی در دو طبقه فراگرفته‌اند. این حجره‌ها بر روی صفحه‌ای با ارتفاع یک متر از سطح زمین قرار دارند. طرح سرا، چهار ایوانه و ضلع شرقی آن هم‌اکنون فاقد ایوان است. تمامی حجره‌ها دارای طاق جناغی و اکثر آنها در طبقه دوم، دارای ارسی نیز هستند و لچکی (طرحی به شکل سه گوش) طاق‌های حجره‌ها، دارای کاشیکاری در طرح‌ها و نقوش مختلف چون مجلس شکار شیر و پرنده، طرح‌های اسلیمی و کتابی، اسب، خورشید و انسان بالدار است.

 سرای حاج رضا

این کاروانسرای دوره قاجاری، دارای حیاطی بزرگ است و حجره‌ها و اتاق‌ها، گرداگرد حیاط آن در دو طبقه ساخته شده‌اند.

 ورودی کاروانسرا در سمت غربی آن قرار دارد و با طاق‌های زیبایی که در بنای آن به کار رفته است، به صورت یک تیمچه سرپوشیده به نظر می‌رسدجانب شمال به بازارچه وزیر متصل است.

 طاق‌های حجره‌ها و طاق‌نمای ایوان آن، دارای قوس جناغی و کاشیکاری در زمینه آجری است.

سرای رضوی

این سرا به صورت دوایوانی ساخته شده و مجموعه حجره‌ها در دو طبقه گرداگرد حباط مستطیل شکل آن را فراگرفته‌اند

حجره‌های موجود در زوایه اضلاع، به صورت سه‌گوش ساخته شده و طاق‌نماهایی با عمق و عرض بیشتر دارند و در لچکی سقف طاق‌نمای آنها، ترئینات آجرکاری به شیوه حصیری دیده می‌شود. هشتی مرکزی ایوان غربی که با در بزرگی به بازار بزازها متصل می‌شود، دارای گنبدی آجری با کاشیکاری زیبا است.

این سرا در گذشته به صورت کاروانسرا بود و از آن به عنوان بارانداز کاروانیان و شترخان (کاروانسرایی که شتران را در آنجا مسکن و غذا دهند.) آن برای چهارپایان انها استفاده می‌شد

 بقعه متبرک امامزاده حسین

فرزند امام رضا متوفی به سال 201 هجری قمری یکی از زیارتگاههای مهم قزوین است که از قرن سوم همواره مورد توجه مردم واقع شده است

به غیر از ضریح نفیس چوبی که از شاهکارهای بی نظیر منبت کاری سال 806 هجری قمری باقی مانده بقیه بنا از آثار دوره شاه طهماسب ، شاه صفی و ناصر الدین شاه است

لازم به ذکر است گلزار شهدای استان قزوین نیز در صحن حرم امامزاده حسین واقع گشته و مرسوم است که مردم استان در مناسبات مختلف از جمله شب عاشورا جهت عرض ادب و ادای احترام به این مکان می روند

 بقعه پیغمبریه

در حاشیه خیابان پیغمبریه واقع شده ومشهور است که چهار تن ازپیامبران بنی اسراییل به نامهای "سلام" "سلوم" سهولی" و "القیا" در آنجا مدفونند 
حرم پیغمبریه چهارگوش است ومزار امام زاده صالح بن حسن دروسط آن قرارگرفته است
این مکان متبرک در بین مردم استان از اهمیت والایی برخوردار است و ازدیر باز مرسوم است که مردم در ابتدای هر ماه قمری جهت زیارت به این مکان می روند و این مکان ازپایگاههای مهم جهت برگزاری مراسم اعیاد و ولادات و سوگواریها می باشد
 
امام زاده حسین

از فرزندان امام صادق "ع" و بقعه آن از جمله بناهایی است که در دوره قاجار تجدید ساختمان شده 
و از زیارتگاههای معتبر قزوین به شمار می رود

آمنه خاتون
بنای این امامزاده از آثار دوره صفوی و عبارت از کثیر الاضلاعی هشت ضلعی است که در هریک از اضلاع هشت گانه آن طاقنمایی با قوس کلیل کار شده است. پوشش حرم به کمک کاربندی های واقع در بین قوس های هشت گانه صورت گرفته و سقف گنبد به گونه ستاره هشت پر درآمده است. بقعه مزبور از خارج دارای طرح مدوّر است که بخشی از آن در میان دو تالار مستطیل شکل الحاقی محصور شده است. قسمت بالای بقعه که از دو تالار فوق مرتفع تر است طرح استوانه ای بنا را به خوبی نشان می دهد. تزئینات این قسمت در پایین توسط آجرهای لعابی با طرح هندسی و در بالای آن دوره ای با کاشی هفترنگ و نقش گیاهی صورت گرفته است ایشان دختر امام جعفر صادق علیه السلام می باشند.
 
  امام زاده علی اصغر
  در 70 کیلومتری شمال استان قزوین و در منطقه رودبار الموت جایی که شاهرود خروشان راه خود را از میان کوههای مرتفع البرز باز می کند و در نزدیکی دریاچه زیبای اوان روستای زرآباد با مساحتی بالغ بر صد و چهل و دو هزار متر مربع واقع شده است مدفن امامزاده علی اصغر فرزند امام موسی کاظم علیه السلام در این روستا قرار دارد که هر سال در ایام عاشورای حسینی میزبان خیل شیفتگان می باشددر مجاورت حرم حضرت علی اصغر درخت چنار کهن سالی است که همه ساله در روز عاشورا از آن درخت خون جاری میشود و مرحوم سید موسی زرآبادی نیز در کتاب کرامات خود در این باب مطالبی را نقل کرده اند
 
  مساجد
مسجد جامع کبیر
مسجدالنبی
مسجدسنجده
مسجدحیدریه
مسجد ومدرسه صالحیه
مسجد ومدرسه ابراهیمیه
مسجد ومدرسه شیخ السلام
مسجد ومدرسه سردار
مدرسه علوم دینی التفاتیه


مسجد جامع کبیر

یکی از کهن ترین مساجد چهار ایوانی کشور است که آثار معماری بسیاری از ادوار تاریخی در وسعتی معادل 12500 متر مربع به نمایش می گذارد. قدیمی ترین قسمت موجود به سال 192 به دستور هارون الرشید بنا شده و در عصر سلجوقی ، صفوی و قاجاری الحاقاتی به آن صورت گرفته است . شش کتیبه گچ بری مقصوره خمارتاشی آن شهرتی جهانی دارد  .می گویند شالوده مسجد را بربنیان آتشکده ای نهاده اند . در چهار جهت حیاط آن که افزون بر چهار هزار متر مربع است چهار ایوان رفیع قراردارد که دردو سوی هر یک رواقی طولانی ساخته اند. گنبد آجری دوپوش و شبستان جنوبی مسجد به وسیله امیر خمارتاش عمادی در سالهای 500 تا 509 هجری بنا شده و دارای پنج کتیبه نفیس گچبری شده به خطوط ثلث، نسخ و کوفی است که از شاهکارهای هنر ایرانی محسوب می شود و علیرغم حمله خانمانسوز مغول و وارد شدن آسیب های جدی به جامع عتیق قزوین همچنان استوار و پرشکوه باقی مانده است. در روزگار شاه طهماسب ایوان شمالی و مناره های کاشی کاری شده نفیس مسجد ساخته شده و ایوان جنوبی در زمان شاه عباس دوم به مدخل مقصوره خمارتاشی ملحق ، ایوان غربی نیز به دستور شاه سلیمان صفوی بناگشته است. از ویژگی های ممتاز این مسجد علاوه بر داشتن هشت شبستان بزرگ در چهار طرف حیاط، یک شبستان زیرزمینی در ضلع جنوب غربی مسجد است که بنای آن توسط سعدالسلطنه در روزگار قاجار پایان یافته استاین مسجد در محله دباغان شهر قزوین قراردارد و با مناره های باشکوه، ایوان های رفیع و گچ بریهای نفیس از آثار ممتاز دوره اسلامی به شمار می رود. این مسجد دارای دو ورودی است . ورودی شرقی در سال 1047 ه.ق و ورودی غربی در سال 1272 ه.ق ساخته شد

مسجد النبی

یکی از بزرگترین و با شکوه ترین مساجد ایران است که با 14000 متر مربع مساحت از نظر گستردگی صحن و شبستان ها، شیوه معماری و استواری بنا در قزوین و ایران منحصر به فرد به شمار می رود.  براساس کتیبه ها و منابع معتبر، بنیان مسجد را باید به وسیله فتحعلی شاه قاجار بدانیم هر چند بعضی صفوی بودن اساس مسجد را مطرح کرده اند . سه در ورودی شمالی، غربی و شرقی با سردرهای رفیع و شکوهمند که با کاشی های لاجوردی و خطوط ممتاز نستعلیق و ثلث آراسته اند به حیاط وسیعی باز می شوند که به شکل مربع مستطیل و از شمال به جنوب گسترده است و حوض سنگی بزرگی در میانه آن، ایوان های بلند شمالی و جنوبی را با آسمان مینایی انعکاس می دهد. چهار ایوان که با دو گوشواره در هر طرف به رواق های هشتگانه مسجد می پیوندند و تزیینات کاشی و کتیبه های نفیس را بر پیشانی خود دارند، جلوه ای خاص به مسجد بخشیده اندهر یک از رواق های شمالی و جنوبی دارای چهار طاقنماو رواق های شرقی و غربی دارای نه طاقنما هستند که هر شبستان 28 طاق کوچک دارد که وسعت هر کدام 16 متر مربع است و به فاصله شش متر از همدیگر، روی 18 ستون استوار شده اند. حجم هر یک از ستون ها 25/2 متر است. برفراز مقصوره جنوبی، گنبد بزرگ و زیبایی به قطر دهانه 15 متر قرار دارد. این گنبد به صورت دو پوسته پیوسته ساخته شده و ارتفاع تیزه داخلی آن تا کف بنا 83/20 و ارتفاع راس خارجی آن تا کف حدود 25/23 متر است. ضخامت بدنه گنبد در پاکار نیز حدود 70/1 متر، سطح خارجی آن با کاشی پوشیده شده و دارای طرح های هندسی و خطی است. پیش از این در طرفین گنبد، مناره رفیعی قرارداشته که مادام دیولافوا به آنها اشاره کرده است. سردر شمالی مسجد بسیار مجلل و رفیع است و سرتاسرآن با کاشی های مینایی و اسلوب بدیعی تزیین گردیده و دارای کتیبه ای از کاشی لاجوردی به خط نستعلیق ممتاز به تاریخ 1202 هـ . ق است و به ایوانی می پیوندد که سطح زمین آن به شکل کثیر الاضلاع مخمس به مساحت 82 متر بنا شده و بربالای آن ماذنه بزرگی ساخته اند. این مسجد نیز همانند مسجد جامع دارای شبستانی زیرزمینی است که اینک به عنوان کتابخانه نبویه از آن استفاده می شود 

مسجد سنجده

  یکی از مساجد کهن شهر است که در محله راه ری به جای آتشکده ای در همان محل بنا شده و تاریخ دقیق ساخت آن معلوم نیست. ولی با قراین موجود باید آن را از آثار دوره سلجوقی دانست . با این که مدرسه پیوسته به مسجد کاملا" از بین رفته و بخش زیادی از کتیبه های داخل آن فرو ریخته، هنوز از استحکام و شکوه خاصی نشان دارد. مزار موجود در کهن ترین بنای مسجد که در سردابی قرار گرفته ناشناخته مانده و انتساب آن به حسن صباح پذیرفته نیست 

 

مسجد حیدریه

 این مسجد را هم باید از مساجد بسیار قدیمی دانست که پس از زلزله سال 513 توسط امیر خمارتاش تجدید بنا شده استرافعی و مستوفی آن را " جامع اصحاب ابوحنیفه " خوانده اند و قدمت بنای نخستینش به قرن دوم هجری می رسد. گفته می شود پیش از اسلام نیز آتشگاه بوده است. در دیوار جنوبی مسجد محرابی واقع است که از نظر طرح و نوع کار یکی از بهترین نمونه های محراب های دوره سلجوقی به شمار می رود. در داخل محراب آیاتی از قرآن کریم، با گچبری زیبایی در زمینه ای لاجوردی نوشته شده و در اطراف محراب و داخل باندها شش کتیبه به خطوط کوفی و نسخ وجود دارد. کتیبه های کوفی گلدار، کوفی گل و برگ دار و کوفی پیچیده این قسمت ها از نظرفرم و حالت ، جلوه گر یک دنیا زیبایی است. جبهه محراب نسبتاسالم ولی از نیم آن تا سطح زمین به واسطه رطوبت ریخته است. ترکیب متناسب آجر تراش و گچ، محراب نفیس و باشکوه، دارا بودن هشت طاق نما و کتیبه های مسحور کننده نسخ و کوفی تزئینی از گچ ، ویژگی خاصی به مسجد بخشیده و آن را همواره به عنوان یکی از شاهکارهای هنر دوره سلجوقی مطرح ساخته است. این مسجد در محله بلاغی قرار دارد

 مسجد ومدرسه صالحیه

در خیابان مولوی روبروی بازار شهر قزوین قرار دارد و بانی آن حاج ملا صالح برغانی از علمای نامی و مجاهدین مبارز قرن سیزدهم ه.ق است. این بنا با وسعتی حدود 4670 متر مربع یکی از بزرگترین مدارس علمیه ایران به شمار می رود

 مسجد ومدرسه ابراهیمیه

یا مدرسه جدید در محله آخوند شهر قزوین قرار دارد و بانی آن حاج محمد ابراهیم می باشد
 
مسجد ومدرسه شیخ السلام
 
بنای اولیه آن مربوط به یکی از امرای ترکمانیه به نام آقاسی است و حاج میرزا مسعود شیخ الاسلام در سال 1321 ه.ق آن را تجدید بنا کرد
 
مسجد و مدرسه سردار
 
 توسط حسن خان و حسین خان سردار از امرای فتحعلی شاه قاجار در سال 1231 ه.ق در شهر قزوین ساخته شد.

این بنا به لحاظ هنری از بناهای برجسته دوران قاجاریه است

مدرسه علوم دینی التفاتیه

توسط خواجه التفات در دوره ایلخانی در شهر قزوین بنا شد

.تناسبات معماری این مدرسه مشابه معماری صفویه است و این امکان وجود دارد که این مدرسه در این دوره مرمت و بازسازی شده باشد

غارها
غارهای عباس آباد
غار قلعه کرد
غار سفید آب
غارولی

غارولی

غار ولی در پنج کیلومتری جنوب غربی روستای گشنه رود از بخش رودبار شهرستان با مختصات 55/52/ 49 طول شرقی و 20/34/36 عرض شمالی در ارتفاع 1620متری قرار دارد که حدود 250 میلیون سال قبل بر اثر انحلال سنگهای آهکی سازند روته تشکیل شده و متعلق به دوره پرمین و اواخر دوران اول زمین شناسی است.
این غار از نوع مرطوب بوده و دارای یک تالار اصلی و چند تالار فرعی به مساحت حدود یکصد متر و ارتفاع 20 متر است که هوایی ساکن و سرد دارد

متاسفانه استالاکتیت ها و استالاکمیت ها ی بسیار زیبا و حجیم آن به دلیل دسترسی نسبتا آسان دستخوش تخریب سودجویان قرار گرفته و چکیده ها و چکنده ها ی فراوانی توسط غارتگران شکسته و به یغما رفته است.
 
غارهای عباس آباد
 
در شمال شرق شهر آبگرم و در ارتفاع 1600 متری از سطح آب های آزاد، دو دهانه غار با مختصات 43/41/35درجه عرض شمالی و 10/18/49 طول شرقی وجود دارند که با دارا بودن افزون بر 180 متر طول و یک تالار بزرگ، به پرتگاه ها، چاه ها و دهلیزهای متعددی منتهی می شوند.
این دو غار که به عباس آباد معروفند در گذشته‌های دور انسان زی بوده و پناهگاهی امن در حوادث برای پیشینیان به شمار می آمده اند.
 

  غار قلعه کرد

غار قلعه کرد در 20 کیلومتری برج های دوگانه خرقان در دهستان حصاراز توابع شهر آبگرم قرار دارد و با مختصات جغرافیایی 30/51/48 طول شرقی و 54/47/35 عرض شمالی ، ارتفاع آن از سطح دریا حدود 2064 متر است.
پس از عبور از دهانه غار و فرود از یک چاه راه 15 متری، تالاری به وسعت بیش از یکهزار مترمربع رخ می نماید
که دارای چکیده ها و چکنده های فوق العاده زیبا و مسحور کننده است.
رطوبت بالا ، نقاشی های دیواری که نشان از انسان زی بودن غار در سال های دیرین دارد و حوضچه های آب ، ویژگی های غار قلعه کرد را افزایش داده است.
قدمت این غار به دوره الیگومیوس و دوران سوم زمین شناسی می رسد که تا چهل میلیون سال پیش تخمین زده می شود.
 

غارسفید آب

در 4 کیلومتری شمال روستای سفید آب و در دل کوه سفید چشمه به ارتفاع تقریبی 2400متر از سطح دریا غار شگفت انگیز سفید آب واقع شده که با مختصات جغرافیایی 42/20/50  طول شرقی و 42/34/36 عرض شمالی برابری می کند.

این غار به خاطر وجود آب بسیار، دهلیزهای عمودی فراوان که فرود بعضی چاه روهای آن به عمق 50 متر می رسد و استالاکتیت و استالاکمیت های جوان و بافتهای گل کلمی در سطوح مختلف آن مورد توجه غار نوردان و توریستهای ماجراجو است.
زمین شناسان بر اساس سنگهای آهکی رسی  مربوط به سازند روته سن غار سفید آب را بین 250 تا 290 میلیـون سال تخمین زده اند.
 
 
 خانه تاریخی قزوین
عمارت شهرداری
حسینیه امینی ها
گراند هتل
سردر عالی قاپوی شهر قزوین
عمارت کاخ چهل ستون

 
خانه خطیبی : خانه خطیبی با 350 متر مربع عرصه و 450 متر مربع اعیانی در کوچه خطیبی شهر قزوین قرار دارد و مربوط به دوره قاجاریه و پهلوی اول است . این خانه در سه طبقه با سه حیاط مجزا شکل گرفته و حیاط بزرگ آن هم اکنون متروکه و خالی از سکنه است . از نقطه نظر معماری ، تمام فضاهای این خانه تناسبات هماهنگ معماری قزوین را دارد. بنا کلاً آجری و داخل بنا گچ کاری شده است . درها و اُرسی ( نوعی در قدیمی که دارای چهارچوب مخصوص بوده و با بالا و پایین رفتن باز و بسته می شده است.)های چوبی و مهتابی نیز در حیاط متروکه دیده می شود . سردر زیبای این خانه ، بهترین مشخصه آن است . 
خانه بهروزی : این خانه ی قاجاری در زرگر کوچه شهر قزوین قرار دارد و به شیوه معماری خانه سازی قزوین ، با حیاط مرکزی اصلی و حیاط های جانبی شکل گرفته است . حیاط اندرونی با تناسبات نیم کشکولی ، در دو جبهه دارای شاه نشین های تابستانی و زمستانی و در دو جبهه دیگر دارای ایوان های طاق نمایی است . شاه نشین اصلی خانه از طریق ایوانی ستون دار با حیاط بیرونی نیز ارتباط دارد . خانه در دو طبقه زیرزمین و همکف شکل گرفته و تزیینات آجری لبه ها و ارسی های آن ، از جمله تزیینات قابل توجه این بنا است
خانه سید محمود بهشتی : این خانه با سردری مشخص از دوره قاجاریه و هفتصد متر مربع عرصه و 950 متر مربع اعیانی ، در خیابان مولوی محله " دیمج" – از قدیمی ترین محلا ت شهر قزوین – قرار دارد . خانه به شیوه سنتی قزوین ، در سه طبقه بنا شده و دارای دو قسمت مجزای  اندرونی و بیرونی است . دالانی با هشتی رسمی بندی شده ، دو حیاط  با  تناسبات کشکولی و حیاطی که هم اکنون متروک است ، مجموعه فضاهای باز این خانه را تشکیل می دهند
خانه سید حسین بهشتی : در تقاطع خیابان های شهرداری و فردوسی شهر قزوین ، خانه سید حسین بهشتی قرار دارد . ضلع شمالی نمای خارجی این بنای قاجاری ، دیواری است که فضای این خانه را از خیابان جدا می سازد و در دیوار ضلع غربی آن ، دو ورودی هم عرض به صورت شمالی- جنوبی تعبیه شده است. طرح کلی بنا، مربع شکل با پوشش شیروانی است و درضلع غربی ، نورگیرهایی در ابعاد مختلف دیده می شود . ضلع جنوبی خانه که مشرف به فضای سبز محوطه داخلی بنا است ، تزیینات چشمگیرتری دارد. این فضا به صورت دو طبقه شامل یک ایوان سرتاسری و مرکزی است . از جمله تزیینات آن، نورگیرهایی با پوشش قوسی شکل است.
عمارت باغ سپهدار : این باغ مشجر و محصور به " محمد ولی خان سپهسالار تنکابنی " منسوب و دارای عمارتی دو طبقه با حوض و آب جاری است. این عمارت به اوایل دوران پهلوی تعلق دارد . نمای ضلع شمالی این بنا رو به سمت خیابان فلسطین است. این عمارت شبیه کوشک ساخته شده و ایوانی دور آن قرار دارد. در طبقه همکف این عمارت ، یک راهرو یا سالن مرکزی و تعدادی اتاق با کاربری خدماتی ، و در طبقه بالای آن یک تالار مستطیل شکل کشیده و تعدادی اتاق قرار گرفته است . ضلع شرقی و غربی این بنا دارای هفت ستون و دو ستون مشترک در تقاطع اضلاع است و در اضلاع شمالی و جنوبی آن پنج ستون وجود دارد . همچنین کف عمارت اندکی بالاتر از کف حیاط قرار گرفته است .
خانه اسدی : این خانه صد ساله متعلق به یکی از تجار بزرگ شهر قزوین ، به نام " حاج علی اصغر اسدی" است . خانه اسدی از دو حیاط مجزا با تناسبات مستطیل و نگینی تشکیل شده و 502 متر مربع عرصه و650 متر مربع اعیانی دارد . هشتی ورودی آن مزین به رسمی بندی است وهر دو حیاط ملزمات خانه را به صورت کامل در خود گرد آورده است . فضاهای خانه دارای تناسبات معماری خانه های سنگی قزوین است . از تزیینات بنا می توان به سردر ورودی ، گچبری در نمای داخلی و گچبری رنگی دور قاب آیینه اتاق ها ، اُرسی های چوبی، رسمی بندی و آجرکاری های تزیینی در نما اشاره کرد. این خانه در خیابان مولوی محله دیمج قرار دارد
خانه مرتضوی : خانه شش حیاطه مرتضوی در زمینی به مساحت هزار و پانصد متر مربع در سه طبقه ، در دوره قاجاریه ساخته شد . حیاط بیرونی آن نگین شکل است ، حیاط اختصاصی حسینیه بوده و به طرز زیبایی تزیین شده است . حیاط بیرونی دیگر آن در شمال حسینیه و دیگر حیاط ها مربوط به شترخان  و بخش رعیت نشین است . بنا از آجر و خشت ساخته شده است . تزیینات آجری بازمانده آن حکایت از ظرافت تزیینات معماری این خانه دارد . این خانه در خیابان مولوی محله دیمج قرار دارد
خانه داعی : این خانه ، که هم اکنون به مدیریت میراث فرهنگی قزوین تغییر کاربری شده است ، به اوایل دوره پهلوی تعلق دارد . عمارت اصلی بنا مانند عمارت های چهلستون و باغ سپهدار ، عمارتی برونگرا و در دو طبقه ساخته شده است و در مقابل دروازه  درب کوشک قرار دارد . 
عمارت شهرداری : این بنا را روس ها در زمان جنگ جهانی دوم به منظور تالار اجتماعات هنری خود ساختند . ورودی بنا دو پله بلندتر از کف حیاط است و به صورت یک ایوان  جلو آمده و دارای شش ستون است . اطاق ورودی - که از ایوان منشعب می شود - ساده و مربع شکل است و دارای کفی با کاشی هایی به رنگ سیاه و سفید و سقفی ساده وتخت است . اصلی ترین بخش ساختمان ، اتاق مستطیل شکلی به ابعاد تقریبی 19×10متر استدراین مکان جلسات شهرداری قزوین برگزار می شود.

 
گراند هتل : گراند هتل از آثار اواخر قاجاریه و قدیمی ترین هتل ایران است و در مجاورت خیابان پیغمبریه شهر
قزوین قرار دارد. ورودی اصلی هتل در ضلع غربی بنا قرار دارد وطرفین آن دارای روکوب چوبی است . این ورودی ، به فضای تقسیم که در طبقه میانی واقع شده ، می رسد. در طرفین این فضا ، تالا ر های ستونداری با سقف طاق قرار گرفته اند . این تالارها از سمت غرب مشرف به خیابان و از سمت شرق به ایوان ستونداری محدود می شوند . فضای تقسیم توسط پلکان چوبی به حیاط و طبقه زیرین هتل راه دارد .این طبقه همکف حیاط  و به صور ت تالاری با ستون های قطور آجری  وبا پوشش طاق است . اتاق های هتل در طبقه اول قراردارند. راه ارتباطی این طبقه از طریق دو پلکان چوبی  تقسیم می شود. در این طبقه هجده اتاق وجود دارد که از غرب و شرق با ایوان به خیابان و حیاط مشرف می شوند . 

خانه فرهنگ امیرکبیر : این بنای اواخر دوره قاجاری در انتهای خیابان هلال احمر شهر قزوین قرار دارد و به لحاظ قدمت ، سبک معماری و تزیینات داخلی دارای ارزش تاریخی – فرهنگی است . بنا در سه طبقه در ضلع غربی حیاط  قرار دارد . تعداد شش ستون ، فضای ورودی و ایوان طبقه دوم را تشکیل می دهند. پلکان مرکزی داخل بنا، در طبقه دوم به یک راهروی چهار طرفه منتهی می شود . دورتا دور این راهرو را نرده و ستون های تزیینی فرا گرفته است . برخی از اتاق ها نیز دارای تزیینات گچبری با نقش برجسته گل و برگ ، مجلس شکار حیوانات و مجلس بزم و نیز طاقچه های تزیینی است. سقف راهرو به صورت گنبدی کاذب ساخته شده و در بالا دارای یک نورگیر شیشه ای هشت ضلعی است .
 
 
عمارت شهرداری

این بنا را روس ها در زمان جنگ جهانی دوم به منظور تالار اجتماعات هنری خود ساختند
 
حسینه امینی ها
 

از جمله نمونه های کامل و زیبای خانه های سبک قزوین است.

 آنچه که امروزه از این خانه به جای مانده دارای چهار حیاط و فضاهای مختلف در دو طبقه همکف و زیر زمین است.

این خانه متعلق به حاج محمدرضا امینی از تجار معتبر بود و در سال 1275 ه.ق بخشی از آن وقف حسینیه شد
 
گراند هتل

از آثار اواخر قاجاریه و قدیمی ترین هتل ایران است و در مجاورت
 خیابان پیغمبریه شهر قزوین قرار دارد
 
 
سردر عالی قاپو
 
در دوره سلطنت شاه تهماسب ساخته و در زمان سلطنت شاه عباس اول به صورت کنونی تغییر شکل یافت .
این سردر ورودی اصلی به دولت خانه دوران صفویه بود
 
 
عمارت کاخ چهل ستون

عمارت کلاه فرنگی و سردر عالی قاپو  تنها بناهای باقی مانده  از باغ صفوی در شهر قزوین است .

این بنا در اواسط قرن دهم ه.ق به دستور شاه تهماسب صفوی ساخته شد.

برروی بدنه داخلی و خارجی این بنا سه لایه نقاشی از دوره های مختلف تاریخ باقی مانده است. لایه اول در زمان ساخت بنا توسط خبره ترین هنرمندان صفوی ، لایه دوم در اواخر دوره صفوی و توسط هنرمندان قزوینی و از معدود آثار به جا مانده از مینیاتور سبک قزوین و لایه سوم در دوره قاجاریه نقاشی شده است و در همان دوران چهل ستون نام گرفت .

این بنا در سال 1336 ه.ش به موزه  تغییر کاربری داد.